कठैबरा मेरो देश

ऊ पर कतै पहिरो गएको पाखो
आशाका जुइनो फुस्किएको त्यो पुल
अनि समयको उर्लदो भेल

साँझ कतै एक्लिएको बालकको क्रन्दन
अलपत्र भासिदै गइरहेको जवान स्पन्दन
अनि निराशाको बोझले थिचिएको अनुहार

टुकी वालेर धुम्धुमति बसेकी बूढीआमा
भविष्य खोज्न विदेशिएको हर्के
अनि सिरानी भिजाउने चिसो ओच्छयान

तराई,पहाड,हिमालले सजिएको ठाउँ
आफ्नै-सँग अल्झिएर भिरबाट लडेको शान्ति
अनि विचार नै विचारको कोलाहल

खेतालाको सम्पति जमिनदारको भागबन्डा
तमासा हेर्न तमासे
अनि एक्लै सुक्सुकाउँदै रोहिरहेको कठैबरा मेरो देश